Op dit moment nadert de eerste verjaardag van mijn ziekte met rasse schreden. Het weer is net zo lekker als in de tijd die ik in het ziekenhuis door moest brengen. Ik heb een beetje het gevoel, dat ik extra zomerweer heb gekregen, om de tijd goed te maken dat ik niet buiten kon zijn.

Op 29 juni 2006 werd ik ‘s nachts opgenomen. In de maanden erna heb ik hard gewerkt aan mijn herstel. Met veel ups en downs. Veel afwachten hoe het na een terugslag weer verder zou gaan. En terugslagen zijn er geweest. Ontsteking, medicijnvergiftiging, nieuwe medicatie, motoriek die niet voldoende terug is gekomen, overbelasting, noem maar op. Op dit moment gaat het redelijk goed met mijn arm. Ik begin voorzichtig te geloven dat de overbelastingsklachten bijna over zijn. Met dank aan mijn fysiotherapeute I.B. Het gaat steeds beter met me. Na het stoppen met de medicijnen voel ik me toch nog weer steeds helderder worden. In het verleden had ik nog wel eens dat ik struikelde over een woord of ergens midden in een zin die ik uit wilde spreken bleef hangen. Niet iedereen heeft dat echt gemerkt. Zelf voel je wel dat je niet vlekkeloos spreekt. Mijn vader zei het gelijk toen ik het er over had dat het praten me nu ook beter afgaat. Hij had het dus wel gemerkt. Nu is het veel minder. Alleen als ik moe ben heb ik nog wel eens problemen met concentratie en dus ook af en toe met praten. Maar dat is zo minimaal, dat het me niet echt stoort. Het hoort nu een beetje bij me. Ook kan ik soms mijn eigen beroep niet in één keer uitspreken; ad-mini-stratief mmmedewerker, zoiets krijg je dan. Ik lach er maar wat om.

Vandaag heb ik de herkeuring gehad bij een neuroloog in een ander ziekenhuis, voor het terugkrijgen van mijn rijbewijs. Ik had wel een beetje een nare bijsmaak bij de procedure. Zoals ik vandaag ook al tegen een vriendin zei: je hebt maar 1 insult nodig om je rijbewijs een jaar kwijt te zijn, maar het heeft me al meer dan € 100,- gekost om hem terug te krijgen: een formulier "eigen verklaring" voor het CBR € 21,50 en een medische keuring van 5 minuten (hooguit) door de neuroloog € 83,50!!!!  Ik zou er niet verbaasd van staan te kijken als ik ook nog eens een bedrag aan administratiekosten moet betalen om de melding van de rijontzegging op te heffen. Ping, kassa! Maar…als het een beetje vlot gaat mag ik binnenkort zelf weer in mijn Kevertje rondscheuren! Over een jaar moet ik opnieuw gekeurd worden, daarna na drie jaar nog een keer, over 5 jaar nog eens en dan is de rijontzegging weer voor onbepaalde tijd opgeheven. Wat een toestand. Dat dat zo lang moet duren….het zal wel ergens goed voor zijn.

Over 17 dagen eerst maar eens een 1e verjaardagje vieren en weer vooruit kijken naar de dingen die gaan komen. Controles in Groningen bij prof. Staal en in mijn eigen woonplaats bij de neuroloog. Er zal wel weer een MRI aan te pas komen, maar wen ik al aardig aan. Ik kon me de laatste keer aardig afsluiten van het lawaai van het apparaat en lekker ontspannen op mijn rug de tijd "uitliggen". We zien wel weer, we wachten maar weer af.